|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere:Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias
siempre y en todo lugar, Señor, Padre
santo, Dios todopoderoso y eterno, |
|
Qui bonitáte hóminem
condidísti, ac iustítia damnátum misericórdia redemísti:per Christum Dóminum nostrum. |
Que por amor creaste al
hombre, y, aunque condenado justamente, con tu misericordia lo redimiste,
por Cristo, Señor nuestro. |
|
Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt
Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes: |
Por
él, los ángeles y los arcángeles y
todos los coros celestiales celebran tu gloria, unidos en común alegría. Permítenos
asociarnos a sus voces cantando humildemente tu alabanza: |
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias
siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno. |
|
Qui per Fílium dilectiónis tuæ, sicut cónditor
géneris es humáni, ita benigníssimus reformátor. |
Porque has querido ser, por medio de tu amado Hijo, no sólo el creador del género humano, sino también el autor generoso de la nueva creación. |
|
Unde mérito tibi cunctæ
sérviunt creatúræ, te redémpti rite colláudant univérsi, et uno Sancti tui te corde benedícunt. Quaprópter et nos cum ómnibus
te Angelis celebrámus, iucúnda semper confessióne dicéntes |
Por
eso, con razón te sirven todas
las criaturas, con justicia te alaban
todos los redimidos y unánimes te bendicen tus santos. Con ellos, unidos a los ángeles, nosotros queremos celebrarte y te alabamos diciendo: |
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias
siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno. |
|
Quia, cum nostra
laude non égeas, tuum tamen est donum
quod tibi grates rependámus, nam te non augent nostra præcónia, sed nobis profíciunt ad salútem, per Christum Dóminum nostrum. |
Pues aunque no necesitas nuestra
alabanza, ni nuestras bendiciones te
enriquecen, tú inspiras y haces tuya
nuestra acción de gracias, para que
nos sirva de salvación, por
Cristo, Señor nuestro |
|
Et ídeo, choris angélicis sociáti, te laudámus in gáudio confiténtes: |
A
quien alaban los ángeles y los arcángeles,
proclamando sin cesar: |
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum
Dóminum nostrum. |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias
siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno, por Cristo, Señor nuestro. |
|
Cuius mortem
in caritáte celebrámus, resurrectiónem fide vívida confitémur, advéntum in glória spe firmíssima
præstolámur. |
Porque, unidos en la caridad, celebramos la muerte de tu Hijo, con fe viva proclamamos su resurrección, y con esperanza firme anhelamos su venida
gloriosa. |
|
Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te collaudámus, sine fine dicéntes |
Por
eso, con todos los ángeles y
santos, te alabamos, proclamando sin cesar: |
|
|
|
|
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos
tibi, sancte
Pater, semper et ubíque grátias agüere |
En verdad es justo y necesario, es
nuestro deber y salvación darte gracias,
Padre santo, siempre y en todo
lugar, por Jesucristo, tu Hijo amado. |
|
Per Fílium
dilectiónis tuæ Iesum Christum, Verbum tuum per
quod cuncta fecísti: quem misísti nobis Salvatórem et Redemptórem, incarnátum de Spíritu Sancto et ex Vírgine natum. Qui voluntátem
tuam adímplenset pópulum tibi sanctum acquíren sexténdit manus cum paterétur,
ut mortem sólveret et resurrectiónem manifestáret. |
Por él, que es tu Palabra, hiciste todas las cosas; tú nos lo enviaste para que, hecho hombre por obra del Espíritu
Santo y nacido de María la
Virgen, fuera nuestro Salvador y
Redentor. Él, en cumplimiento de tu voluntad, para destruir la muerte y manifestar la
resurrección, extendió sus brazos en
la cruz, y así adquirió para ti un
pueblo santo. |
|
Et ídeo cum Angelis et ómnibus Sanctus glóriam
tuam prædicámus, una voce dicéntes |
Por
eso, con los ángeles y los santos, cantamos tu gloria diciendo: |
|
|
|
|
|
En verdad es justo darte gracias, Señor,
Padre santo, Dios de la alianza y de la paz. |
|
|
Porque tú llamaste a Abrahán y le
mandaste salir de su tierra, para constituirlo padre de todas las naciones. Tú
suscitaste a Moisés para librar a tu pueblo y guiarlo a la tierra de
promisión. Tú, en la etapa final de
la historia, has enviado a tu Hijo, como huésped y peregrino en medio de
nosotros, para redimirnos del
pecado y de la muerte; y has derramado
el Espíritu, para hacer de todas las
naciones un solo pueblo nuevo, que
tiene como meta, tu reino, como estado, la libertad de tus hijos, como ley,
el precepto del amor. |
|
|
Por
estos dones de tu benevolencia,
unidos a los ángeles y a los santos,
cantamos con gozo el himno de tu gloria: |
|
|
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte gracias
siempre y en todo lugar, Señor, Padre santo, Dios todopoderoso y eterno. |
|
|
Tú eres el Dios vivo y verdadero; el universo está lleno de tu
presencia, pero sobre todo has dejado la huella de tu gloria en el hombre, creado a tu imagen. Tú lo
llamas a cooperar con el trabajo cotidiano en el proyecto de la creación y le
das tu Espíritu para que sea artífice de justicia y de paz, en Cristo, el hombre nuevo. |
|
|
Por
eso, unidos a los ángeles y a los
santos, cantamos con alegría el himno
de tu alabanza: |